خطب الإمام علي ( ع ) ( مترجم : آيتي )
379
نهج البلاغة ( فارسي )
نور خدا را در چراغش خاموش سازند و آب را از سرچشمه اش كه چون فواره مىجوشيد قطع كنند . و آبى را كه ميان من و ايشان جارى بود ، به و با بياميزند - و فتنه برپا كنند - اگر اين آزمايش محنتافزاى از ميان ما برداشته شود ، آنان را به راهى مىبرم كه حقيقت محض باشد ولى اگر كار بر منوال ديگر باشد ، « نبايد كه جان تو به خاطر آنها دچار اندوه شود زيرا خدا به كارهايى كه مىكنند آگاه است . » ( 1 ) 162 خطبه اى از آن حضرت ( ع ) حمد باد خداوندى را كه آفريدگار بندگان است و گسترانندهء زمين است و روان كنندهء آبهاست به پستيها و رويانندهء گياهان است بر بلنديها . اوليتش را آغازى نيست و ازليّتش را پايانى نيست . اول است بىهيچ زوالى ، باقى است بىهيچ مدتى . پيشانيها در برابر او بر خاكاند و لبها به ذكر وحدانيت او در جنبش . به هنگام آفرينش ، هر چيزى را حدى معين ساخت تا خود از شباهت به آن دور ماند . اوهام و گمانها او را به حدود و حركات و اعضا و آلات نتوانند سنجيد . در باره اش نتوان گفت كه از چه زمانى بوده و تا چه زمانى خواهد بود . آشكار است و نتوان گفت كه از چه ، نهان است و نتوان گفت كه در چه . شبحى نيست كه پديد آيد و انحلال يابد . در پرده اى نهان نيست كه در چيزى محاط شده باشد . نزديكيش به اشيا ، نه به چسبيدن به آنهاست و دوريش از اشيا ، نه به جدايى از آنهاست . نه نگريستن بندگانش بىآنكه پلك بر هم زنند ، از او پنهان است و نه باز گرديدن سخن بر زبانشان و نه نزديك شدنشان به تپهء خاكى و نه آن گاه كه به تپه اى نزديك مىشوند و نه آن گاه كه در شبى خاموش گام برمىدارند و نه در شبى كه ماه تابان بردمد و پس از آن خورشيد نورانى سر برزند و نه طلوع و غروب پى در پى آنها و نه گردش زمانهاى
--> ( 1 ) . سورهء 35 ، آيهء 8 .